Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Αποτελέσματα Εκλογών ΠΕΥΦΑ-εκλεγέντες από την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ





ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ AΡΧΑΙΟΦΥΛΑΚΩΝ







ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ                          ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
                                                                             
www.neapnyka.gr                                                       apyppo.blogspot.gr


                                                              ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
                                                                   eakyppo.wordpress.com

eak logo - Copy

  Αποτελέσματα Εκλογών ΠΕΥΦΑ
-εκλεγέντες από  την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

 Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ευχαριστεί όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που με τη ψήφο τους, την παρουσία και τη συμμετοχή τους στήριξαν το συνδυασμό μας, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Περιφέρεια και βοήθησαν ώστε να είμαστε οι μόνοι που σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση αυξήσαμε τις δυνάμεις μας.


Στις εκλογές της ΠΕΥΦΑ που έγιναν στις 19.1.15 στην επαρχία και  στις 20-21.1.15 στην Αθήνα, για την ανάδειξη των 21 μελών του Γενικού Συμβουλίου και των αντιπροσώπων για την ΠΟΕ-ΥΠΠΟ είχαμε τα εξής αποτελέσματα:
Για το Γενικό Συμβούλιο της ΠΕΥΦΑ


Εγγεγραμμένοι στο Μητρώο: 1516 

Ψηφίσαντες: 1162 

Άκυρα: 8 

Λευκά : 7 

ΠΑΚ: 630 ψήφοι   11 έδρες 

ΔΑΚΕ: 256 ψήφοι   5 έδρες 


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 203 ψήφοι  4 έδρες 

ΔΑΣ: 58 ψήφοι  1 έδρα 


Για αντιπροσώπους στο 12οσυνέδριο της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ

Εγγεγραμμένοι στο Μητρώο: 1516 

Ψηφίσαντες: 1102 

Άκυρα: 6 

Λευκά : 6 

ΠΑΚ: 590 ψήφοι   30 αντιπρόσωποι 

ΔΑΚΕ: 256 ψήφοι 13 αντιπρόσωποι 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 

193 ψήφοι  10 αντιπρόσωποι 

ΔΑΣ: 63 ψήφοι  3 αντιπρόσωποι


Από την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκλέγονται για το Γενικό Συμβούλιο της ΠΕΥΦΑ:
 ΤΑΚΤΙΚΟΙ
1.Τσιντώνης Παναγιώτης
2.Σιαπάτης Νικόλαος
3.Δελνιώτης Ιωάννης
4.Χαρχάλου Κέρκυρα
 ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ
1.Στραγαλάκης Κων/νος
2.Πάνου Ελένη
3.Σπυριδάκος Νικόλαος
4.Τάταρη Μαρία
Από την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκλέγονται για συνέδριο της ΠΟΕ-ΥΠΠΟ:
 ΤΑΚΤΙΚΟΙ
1.Σιαπάτης Νικόλαος
2.Τσιντώνης Παναγιώτης
3.Τάταρη Μαρία
4.Χαρχάλου Κέρκυρα
5.Δελνιώτης Ιωάννης
6.Πάνου Ελένη
7.Κόλλιας Αντώνιος
8.Αλαφούζος Νικηφόρος
9.Τόλιας Θεόδωρος
10.Ζαχαροπούλου Παγώνα
 ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ
1.Μπρέσιακας Ευάγγελος
2.Σπυριδάκος Νικόλαος
3.Τσαβαλάς Βασίλειος
4.Βαστάκης Νικόλαος
5.Ηλιάκης Δημήτριος
6.Μακρυπίδης Σπυρίδων
7.Στραγαλάκης Κων/νος
8.Γιάνναρη Βασιλική
9.Ιωαννίδου Βασιλική
10.Παναγιωτόπουλος Ηλίας

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

η «πολιτιστική κληρονομιά», το κεντρικό αρχαιολογικό συμβούλιο, οι «ορθές» απόψεις και οι σιωπές

η «πολιτιστική κληρονομιά», το κεντρικό αρχαιολογικό συμβούλιο, οι «ορθές» απόψεις και οι σιωπές



Αυξάνεται συνεχώς ο αυταρχικός έλεγχος του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και η επί της ουσίας παρέμβαση σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς
Ίρις Τζαχίλη


Η έννοια της πολιτιστικής κληρονομιάς που διέπει την πολιτική του ΥΠ.ΠΟ. και τη σύγχρονη αρχαιολογία προβάλλεται στην Ελλάδα ως κυριότατος τομέας εθνικής υπερηφάνειας, τόσο μάλλον που με τον χαρακτηρισμό κληρονομιάπαραπέμπει σημασιολογικά στην ιδιοκτησία. Υποδηλώνει και μία κοινότητα η οποία έχει δικαίωμα σε αυτά και ακριβώς αυτό το δικαίωμα τη νομιμοποιεί ως κοινότητα. Το ιστορικό πλαίσιο υποτιμάται, δεν είναι η πρώτη μέριμνα.

Ό,τι συνόδευσε το αντίστοιχο εύρημα του Ανδρόνικου στη Βεργίνα δεν έχει καμία σχέση με ό,τι έγινε στην Αμφίπολη. Και η ιστορική στιγμή και οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί. Στην Ελλάδα Εν Κρίσει επινοήθηκε τους τελευταίους μήνες ένα σαξές στόρι για να αναπληρώσει την έλλειψη μέσω μιας αρχαιολογικής πρακτικής, με αστυνομική πλοκή, προς εθνική παρηγορία. Αυτό πραγματικά είναι νέο.


Η Αρχαιολογική Υπηρεσία συρρικνώνεται και μειώνεται συνεχώς, αλλά μολονότι συνεχώς και πιο ανίσχυρη, γίνεται περισσότερο συγκεντρωτική και απαγορευτική. Ίσως να είναι νομοτελειακό. Το συμβολικό κεφάλαιο που ελέγχεται από το κράτος, η αρχαιολογία που από αγαθό γίνεται εμπόρευμα, η διαχείριση που κατέφαγε τη σκέψη. Αυτή είναι η σύγχρονη εικόνα του ΥΠ.ΠΟ., το οποίο με σοβαρότητα νίπτει τα χέρια του και βάζει το Κ.Α.Σ. να αποφασίσει για το ποιο σωματείο θα χρησιμοποιήσει την τάδε δίοδο στο τάδε θέατρο.


Οι υψηλοί υπεύθυνοι του ΥΠ.ΠΟ. δημοσίευσαν την εγκύκλιο «Περί ορθής διαχείρισης του υλικού που διοχετεύεται στα Μ.Μ.Ε.», η οποία υπογράφεται από τη γενική διευθύντρια αρχαιοτήτων Ελένη Κόρκα και υπογραμμίζει ότι μόνο το ΥΠ.ΠΟ. θα δίνει την έγκριση για την κοινοποίηση όλων των ευρημάτων, υλικών και άυλων. Με άλλα λόγια, πουθενά και σε κανέναν δεν έχει εμπιστοσύνη το ΥΠ.ΠΟ. Ούτε στους υπαλλήλους του ούτε στους συνεργάτες του ούτε σε άλλους αρχαιολόγους ούτε στα πανεπιστήμια.

1Το εμπεδώσαμε πια οι περισσότεροι. Η αρχαιολογία είναι ένα πεδίο και μία πρακτική που λειτουργεί μέσα σε ένα παρόν, σε ένα αεί και εκάστοτε παρόν πράγμα που σημαίνει ότι συνομιλεί μεν με την αιωνιότητα αλλά υπόκειται στις πολιτικές ενός παροντικού χρόνου, παίρνει από αυτό περιεχόμενο (αφού σε διάφορες εποχές αναδεικνύονται διάφορα ενδιαφέροντα), υπόσταση (πριν τα μέσα του 19ου αιώνα η επιστημονική ανασκαφή ήταν άγνωστη πρακτική) και τους τρόπους (αρκεί να σκεφτεί κανείς τους πολλαπλούς τρόπους αναστήλωσης). Ακολουθεί τα επιστημονικά ρεύματα, το πνεύμα των καιρών, συνδιαμορφώνει το γούστο και τους συρμούς. Αλλά εισέρχεται και στους λαϊκισμούς, τις πιέσεις, τους παντοίους εθνικισμούς. Συμπαρατάσσεται κάτω από σημαίες, ενώ κραταιοί εκπρόσωποί της συμμετέχουν ασμένως στη συγκρότηση ποικίλων υπεριπτάμενων δημόσιων αφηγημάτων ή εθνικών ή τοπικών.
 Ωστόσο αυτό είναι κάτι σαν διακήρυξη αρχών. Για να πυκνώσει ως επιχείρημα η παρενδυμένη στο παρόν αρχαιολογία χρειάζεται τη διερεύνηση των τρόπων, την κατανόησή τους, την προβολή τους. Το εν λόγω παρόν πάντα πολύτροπο τρυπώνει και πετάγεται αλλού από εκεί που το περιμένεις. Ποιος να φανταστεί ότι ο αυταρχισμός της Ελλάδας Σε Κρίση θα έφερνε άμεση επάνοδο της λογοκρισίας σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς; Σε εποχή πραγματικής και διακηρυγμένης κρίσης οι τρόποι αποκλίνουν για να ενδυναμώσουν τον αυταρχισμό. Ως παράδειγμα του συνεχώς αυξανόμενου αυταρχικού ελέγχου, παρέμβασης επί της ουσίας και καθορισμού «ορθών» απόψεων θα εστιάσω σε δύο σημεία της πρόσφατης αρχαιολογικής πρακτικής του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, το ένα είναι το περιεχόμενο των ημερήσιων διατάξεων του Κ.Α.Σ. και το άλλο είναι η εγκύκλιος Γ.Δ.Π.Α.Κ. της 8ης Δεκεμβρίου.Οι τάσεις αυτές και οι εξελίξεις διακρίνονται καλύτερα σε φαινόμενα που εμπλέκονται στο ζήτημα της πολιτιστικής κληρονομιάς. Για τον λόγο αυτό θα γίνει μία μικρή παρέκκλιση εισαγωγική για την έννοια που διέπει την πολιτική του ΥΠ.ΠΟ. και τη σύγχρονη αρχαιολογία, της πολιτιστικής κληρονομιάς και μάλιστα με ένα «μας», η πολιτιστική κληρονομιά «μας». Καθιερώθηκε ως έννοια με τη σύμβαση της UNESCO το 1972 και αφορούσε κυρίως τη διάσωση μνημείων τρίτων χωρών. Τώρα πια κατέλαβε όλο τον χώρο της δράσης, της πρακτικής και των συζητήσεων και σχεδόν οποιασδήποτε μελέτης. Στην Ελλάδα προβάλλεται ως κυριότατος τομέας εθνικής υπερηφάνειας τόσο μάλλον που με τον χαρακτηρισμό κληρονομιά παραπέμπει σημασιολογικά στην ιδιοκτησία: διότι την ιστορία δεν την κληρονομήσαμε, δεν κληροδοτείται η ιστορία, είναι εκεί και εμείς την πλησιάζουμε με τους τρόπους μας. Κληρονομήσαμε όμως, προβάλλοντας πάλι καταστάσεις του παρόντος στο παρελθόν, αντικείμενα, μνημεία, «θησαυρούς». Έτσι υποδηλώνεται αξία και ιδιοκτησία. Πρακτικά λειτουργεί ως εξής: πρώτη κίνηση είναι η μεμονωμένη ανάσυρση τμημάτων του υλικού πολιτισμού διαφορετικών πολιτιστικών ομάδων. Αντικείμενα, οικισμοί, τεχνικές απομονώνονται επιλεκτικά από τα ιστορικά και αρχαιολογικά τους συμφραζόμενα, γίνονται «έργα», ακόμη και αν ανήκουν στην εποχή που ο Belting ονομάζει προ-αισθητική.2 Μολονότι είναι αδύνατο να κατανοηθούν έξω από τον αρχαιολογικό και ιστορικό τους ιστό, προβάλλονται σε μία φανταστική παγκόσμια πινακοθήκη ως αεί δικά μας, ονομάζονται αριστουργήματα, εξομοιώνονται καταστασιακά μεταξύ τους, ακυρώνονται οι χρονικότητες και παρατακτικά στέλνονται σε εκθέσεις. Απηχούν τη λογική του ευρήματος στα πλαίσιο της παλιάς λογικής των συλλεκτών που συναντήθηκε με τη μετανεωτερικότητα την εποχή του ύστερου καπιταλισμού. Αυτό μας βάζει όλους σε θέση προνομιούχων και κατεχόντων και υφαίνει μία φανταστική συνοχή. Υποδηλώνεται και μία κοινότητα η οποία έχει δικαίωμα σε αυτά, και ακριβώς αυτό το δικαίωμα τη νομιμοποιεί ως κοινότητα.
3 Το ιστορικό πλαίσιο υποτιμάται, δεν είναι η πρώτη μέριμνα. Προηγείται ο καθορισμός του αντικειμένου της πολιτιστικής κληρονομιάς που ταυτόχρονα (και μάλλον ως εκ του γεγονότος ότι επιλέχθηκε) είναι και έργο τέχνης. Ακόμη και όταν σχολιάζεται η ιστορία, αυτό έπεται ως υπομνηματισμός. Ίχνη, αποτυπώματα, στάχτες, οπές, τεκμήρια ολόκληρων κοινωνιών, ανθρώπινα έργα που πέρασαν ακατάγραφα, άτομα που άφησαν μόνο μια θέση στην αλυσίδα των γενεών δεν την ενδιαφέρουν. Μαζί με τα μεγάλα έργα, το πολύ πολύ να βρουν θέση οι πρωταγωνιστές. The Greeks. Agamemnon to Alexander the Great είναι ο τίτλος της πολύβουης έκθεσης στο Καναδά. Πεντακόσια χρυσά και άλλα πολύτιμα κομμάτια παρουσιάζονται, μαθαίνουμε από το εισαγωγικό σημείωμα. Αλλά τίποτε άλλο πλην της ενδοξοποίησης των έργων. Η καλύτερη διάκριση μεταξύ ιστορίας και πολιτισμικής κληρονομιάς που γνωρίζω έχει γίνει από τον David Lowenthal: «Η ιστορία ζητά αποδείξεις και έλεγχο· η πολιτισμική κληρονομιά είναι ομολογία πίστης».
4 Οι νέες παράμετροι είναι ότι στην Ελλάδα Εν Κρίσει επινοήθηκε τους τελευταίους μήνες ένα σαξές στόρι για να αναπληρώσει την έλλειψη μέσω μιας αρχαιολογικής πρακτικής, με αστυνομική πλοκή, προς εθνική παρηγορία. Αυτό πραγματικά είναι νέο. Ό,τι συνόδευσε το αντίστοιχο εύρημα του Ανδρόνικου στη Βεργίνα δεν έχει καμία σχέση με ό,τι έγινε στην Αμφίπολη. Και η ιστορική στιγμή και οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί. Δεν θα μας απασχολήσει ωστόσο αυτό το θέμα, διότι καλύφθηκε επαρκώς, αλλά ένα πολύ πιο ασήμαντο, εκ πρώτης όψεως: οι ημερήσιες διατάξεις του Κ.Α.Σ.
Τα θέματα που απασχολούν το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο
Βρίσκω ότι για την όλη πολιτική που προσπαθεί να συντονίσει το Υπουργείο Πολιτισμού είναι πολύ διαφωτιστική μία ημερήσια διάταξη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (οποιαδήποτε, αλλά κοίταξα τις τελευταίες, της 9η, της 16ης και της 17ης Δεκεμβρίου 2014. Μερικές ήταν για κοινές συνεδρίες με το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσείων). Κοίταξα επίσης τις στατιστικές που περιλαμβάνονται στον ιστότοπο του Κ.Α.Σ. (kas.culture.gr). Η ημερήσια διάταξη αποτελείται από τα ζητήματα για τα οποία το Υπουργείο ζητά τη γνώμη του Κ.Α.Σ. γνωμοδοτικά.
Για την ουσία των θεμάτων που εισάγονται, πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά. Δεν γνωρίζουμε ούτε τη διαδικασία της προώθησής τους στο Κ.Α.Σ., ούτε τι τύχης έτυχαν (στη Διαύγεια δημοσιεύεται η υπουργική απόφαση, όχι η γνωμοδότηση). Μόνο ότι εισήχθησαν στο ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο με εισήγηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες, η οποία δεν κοινοποιείται στους ενδιαφερομένους. Τα μέλη ορίζονται από το υπουργείο με μία αξιοσημείωτη ικανότητα αναπαραγωγής του ιδίου από όλες τις απόψεις. Ας υπενθυμίσουμε ότι το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο είναι το τελευταίο μιας σειράς άλλων κέντρων λήψης απόφασης, δηλαδή τις τοπικές περιφερειακές εφορείες και τα τοπικά αρχαιολογικά συμβούλια σε δύο βαθμούς. Μόνο κατόπιν, σε πολύ σοβαρά θέματα ή σε περιπτώσεις σοβαρών διαφωνιών, αιτείται η γνώμη του Κ.Α.Σ. Αξίζει λοιπόν ο κόπος να ρίξουμε μία ματιά σε αυτά τα σημαντικά θέματα.
Στις τελευταίες ημερήσιες διατάξεις το ήμισυ των θεμάτων αφορούσε τη διατήρηση, τη μεταφορά ή τη διαχείριση των καταλοίπων των σωστικών ανασκαφών από τα διάφορα έργα ανά την Ελλάδα (Ήπειρος, Λακωνία, Λάρισα). Ακολουθούσαν διάφορες διοικητικές πράξεις σχετικές με τις συνενώσεις, θέματα ανάδειξης, οριοθέτησης και απαλλοτρίωσης οικοπέδων. Όσο συνάγεται από τον τίτλο, ήταν τεχνικά θέματα λεπτομερή, υποθέτω σημαντικά. Διατηρώ μία ελαφρά απορία γιατί δεν λύθηκαν σε χαμηλότερο και εγγύτερο στα πράγματα επίπεδο, αλλά θα υπάρχει δικαιολογία πιθανότατα. Η μεγάλη μου απορία είναι σε δύο άλλους τομείς: ο ένας είναι τι άλλο περιλαμβάνει η ημερήσια διάταξη εκτός της πρακτικής διαχείρισης και ο άλλος τι δεν περιλαμβάνει.
Τα άλλα θέματα στο Κ.Α.Σ. σχετίζονταν με παραχωρήσεις και απαγορεύσεις χρήσης αρχαιολογικών χώρων και μνημείων. Μη φανταστείτε τίποτα βαρύγδουπο. Το ζήτημα ήταν πότε, ποιος και για πόσο μπορεί να πλησιάζει κάποιος τις αρχαιότητες, ποιος έχει πρόσβαση και ποιος όχι. Αυτό το αποφασίζει το ανώτατο συμβούλιο, το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχαιοτήτων της χώρας. Γιατί άραγε να απασχολείται το Κ.Α.Σ. για μία απόφαση που μπορεί να ληφθεί από αλλού, τοπικά, πολύ πιο απλά; Μα ακριβώς για να το κάνει σημαντικό, το κάνει περιπεπλεγμένο, για να υπογραμμίσει το ανώτατο και ακριβό αυτό κεφάλαιο. Είναι η συγκεκριμενοποίηση της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω μιας σειράς απαγορεύσεων: «Έγκριση ή μη αιτήματος των συλλόγων “Κίμων ο Αθηναίος”, “Αθηνά Σοφία” και “Εργάνη Αθηνά” για την παραχώρηση χρήσης αρχαιολογικών χώρων αρμοδιότητας Ε.Φ.Α. Αθηνών, στο πλαίσιο εκδηλώσεων πολιτιστικού χαρακτήρα, κατά το διάστημα από 19 έως 21 Δεκεμβρίου 2014». Ακολουθούν διάφορα ανάλογα, όπως άδεια κινηματογράφησης για το Διάζωμα, σειρά αιτήσεων αδείας πώλησης βιβλίων και επιστολικών δελταρίων στα πωλητήρια των Μουσείων και σειρά αδειών φωτογράφησης ανά την Ελλάδα. Αυτό που κάνει τεράστια εντύπωση είναι ο συγκεντρωτισμός στις λεπτομέρειες. Για την παραχώρηση κτιρίων για παραστάσεις, συνελεύσεις, για την άδεια φωτογράφησης, για την άδεια κινηματογράφησης και για άλλα ανάλογα η απόφαση παίρνεται από το ανώτερο όργανο, το Κ.Α.Σ. Τόσοι διευθυντές και τόσα τοπικά συμβούλια, τόση γραφειοκρατία, ιεραρχία, διαβάθμιση της εξουσίας σε υπηρεσίες, στάδια και συμβούλια διαρκώς και περισσότερα, δεν φτάνουν. Για την κληρονομιά δεν φτάνουν, κύριοι. Για να εννοήσουν όλοι ότι δεν είναι δικαίωμα η πρόσβαση στην κληρονομιά μας, αλλά ακριβή παραχώρηση, για την οποία πρέπει να ιδρώσει κανείς, πρέπει αυτή να δοθεί από το ανώτατο συμβούλιο. Ας υπογραμμιστούν οι οικονομικές συναλλαγές, οι εγγεγραμμένες σε τέτοιες σύγχρονες δραστηριότητες. Όλα αυτά τα θέματα μας υπενθυμίζουν ότι το δημόσιο αγαθό όταν γίνεται εμπόρευμα και άρα φετίχ, ρυθμίζεται επίσης από το ανώτατο συμβούλιο.
5Το ΥΠ.ΠΟ. έχει συγκεχυμένη μεν ιδέα επί της φύσης του συμβολικού κεφαλαίου αλλά σαφή επίγνωση της δύναμης την οποία εκπροσωπεί, και ως κύριος αυτού δεν μπορεί παρά να προσπαθεί να το επιβάλει με δυναμισμό. Ξέρουν ότι εδώ υπάρχει ένα αγαθό που με πολλή φειδώ παραχωρούν, για να παραμείνει αγαθό.6 Η αρχαιολογική υπηρεσία συρρικνώνεται και μειώνεται συνεχώς, αλλά μολονότι συνεχώς και πιο ανίσχυρη, γίνεται περισσότερο συγκεντρωτική και απαγορευτική. Ίσως να είναι νομοτελειακό. Το συμβολικό κεφάλαιο που ελέγχεται από το κράτος, η αρχαιολογία που από αγαθό γίνεται εμπόρευμα η διαχείριση που κατέφαγε τη σκέψη είναι η σύγχρονη εικόνα του ΥΠ.ΠΟ. το οποίο με σοβαρότητα νίπτει τα χέρια του και βάζει το Κ.Α.Σ. να αποφασίσει για το ποιο σωματείο θα χρησιμοποιήσει την τάδε δίοδο στο τάδε θέατρο. Το ίδιο ζητά και από το Συμβούλιο Μουσείων, ποιος θα φωτογραφίσει τι και ποιος όχι (κάτι που φαντάζομαι ένας γραμματέας μπορεί να το κάνει εξίσου καλά ή και καλύτερα).
Αντίστροφα, το Κ.Α.Σ. με τίποτε άλλο δεν απασχολείται. Η Αρχαιολογική Υπηρεσία κόβεται στη μέση σε προσωπικό, τα αρχαιολογικά ινστιτούτα κλείνουν, το αδημοσίευτο υλικό των ανασκαφών συσσωρεύεται ακατάγραφο σε κάδους, οι ελληνικές αρχαιολογικές δημοσιεύσεις έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, αλλά το Κ.Α.Σ. ανησυχεί μόνο για το πού θα πάνε τα σωματεία. Καμία άλλη πρωτοβουλία δεν παίρνει ακόμα και άτυπα, ακόμα και αν δεν έχει αρμοδιότητα. Δεν είδα πουθενά να ερωτάται το υπουργείο από το Κ.Α.Σ. για μείζονα επιστημονικά προβλήματα, όπως τι θα γίνει με την έλλειψη οποιουδήποτε εκδοτικού προγράμματος, τη μέριμνα για τη μελέτη εκτός από την προβολή, για το τεράστιο υλικό των ανασκαφών που δεν δημοσιεύεται επιστημονικά. Ως αυτά να συμβαίνουν αλλού. Το Κ.Α.Σ. το απασχολεί ποια βιβλία θα διατεθούν στα πωλητήρια ενώ το Τ.Α.Π., ο μόνος εκδοτικός μηχανισμός του δημοσίου, πια δεν εκδίδει σχεδόν τίποτα. 
Επί της ουσίας σιωπή λοιπόν. Καμιά αξία σαν τη σιωπή σε έναν φοβερό πάταγο λεπτομερειών για τα επιστολικά δελτάρια. Διά της απομείωσης, δι’ ενός φανταστικού κύρους, της τεχνολογικής διαχείρισης και της συρρίκνωσης, σιωπή.
Η εγκύκλιος Γ.Δ.Α.Π.Κ. της 8ης Δεκεμβρίου 2014
Και ενόσω τίποτα δεν υπάρχει ως δομή υποδοχής για τη δημοσίευση, τη συζήτηση, την ανακοίνωση ουσιαστικών ζητημάτων της αρχαιολογίας και της διατήρησης (τι είναι εύρημα στον περίγυρό του, σε ποια σημεία θα εστιαστεί η διατήρηση των αρχαίων, ποια πολιτική θα επιτρέψει τις δημοσιεύσεις ενός τεράστιου υλικού), επιστημονικές δημοσιεύσεις και λόγος εναπόκεινται σε πρωτοβουλιακές και ευκαιριακές συνεργασίες πανεπιστημίων και εφορειών (Αρχαιολογικό Έργο Μακεδονίας και Θράκης, Αρχαιολογικό Έργο Κρήτης…). Την ίδια στιγμή οι υψηλοί υπεύθυνοι του ΥΠ.ΠΟ. έχοντας συνειδητοποιήσει την αξία των έμμεσων απαγορεύσεων και της σιωπής μέσα στο συνεχώς και πιο αυταρχικό σύστημα, δημοσιεύουν την εγκύκλιο «Περί ορθής διαχείρισης του υλικού που διοχετεύεται στα Μ.Μ.Ε.», η οποία υπογράφεται από τη γενική διευθύντρια αρχαιοτήτων Ελένη Κόρκα.
Το περιεχόμενο είναι πολύ σκληρότερο από τον τίτλο. Πουθενά και σε κανέναν δεν έχει εμπιστοσύνη το ΥΠ.ΠΟ. Ούτε στους υπαλλήλους του ούτε στους συνεργάτες του ούτε σε άλλους αρχαιολόγους, ούτε στα πανεπιστήμια. Όλοι ύποπτοι διαρροών. Μόνο το ΥΠ.ΠΟ. θα δίνει την έγκριση για την κοινοποίηση όλων των ευρημάτων, υλικών και άυλων. Απαγορεύεται οποιαδήποτε ανακοίνωση προτού δοθεί η έγκριση από το ΥΠ.ΠΟ. Δηλαδή η λογοκρισία τι άλλο ορισμό έχει;
Πουθενά δεν διευκρινίζεται σε ποιο επίπεδο ισχύει η προαπαιτούμενη έγκριση. Σε μία ανακοίνωση αποτελεσμάτων ανασκαφής, σε μία προκαταρκτική επιστημονική ομιλία, στην τελική δημοσίευση; Άρα το ΥΠ.ΠΟ. ερμηνεύει όπως θέλει. Το δίδαγμα είναι ότι για να είσαι ήσυχος μη δημοσιεύεις τίποτα. Άσε τη Γενική Γραμματέα να μιλά για την Αμφίπολη. Εσύ τι θέλεις να ανακατεύεσαι; Εν πάση περιπτώσει, ένα σημείο είναι σαφές. Δεν δημοσιεύεται ποτέ τίποτα σε μαζικά μέσα δικτύωσης, facebook και τέτοια, ποτέ, ποτέ. Για ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές επίσης χρειάζεται έγκριση. Αυτό είναι λίγο ασαφές τι εννοεί. Ηχογράφηση, αποστολή στο υπουργείο και μετά αναμετάδοση; Πρόβες με τη Γενική Γραμματέα και μετά η κανονική παράσταση;
Τέλος, η εγκύκλιος μας ανακοινώνει ότι όλοι δικαιούνται να γράψουν ένα δελτίο τύπου για την ανασκαφή τους και να το στείλουν στο ΥΠ.ΠΟ. για να το δημοσιεύσουν στον ιστότοπο ή όπου εκείνοι νομίζουν, αλλά να ξέρουμε ότι το ΥΠ.ΠΟ. αποφασίζει ποια είναι τα σημαντικά ευρήματα και μόνο αυτά δημοσιεύει. Τελεία.
Αντέδρασε ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. Όχι όμως πολλοί.Σιωπή, πάντα ήταν η αποτελεσματικότερη καταστολή, η προστασία της αυθαιρεσίας. Για το ορθό. 
Ας σταχυολογήσουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούνται σε αυτά τα κείμενα: ιεραρχία, διαχείριση, τήρηση κανόνων, εγκυκλίων, ρυθμίσεις, ορθή ενημέρωση. Γιατί δεν ακούμε τίποτα για δημιουργία, χαρά, πρωτοβουλία, έκφραση, εξυπνάδα, συνθετική δύναμη, χιούμορ; Η διοίκηση μιλά σε έναν σταχτή μέσο όρο, που όπως όλοι οι μέσοι όροι είναι ανύπαρκτοι. Περιορισμοί στη σκέψη και στη μετάδοση είναι μόνο. Ό,τι κάνει κάθε λογοκρισία όπως τις γνωρίσαμε σε πρόσφατες περιπέτειες.
Φέτος το καλοκαίρι προσπαθήσαμε να ενημερώσουμε για τη δουλειά μας τους κατοίκους στη Θηρασία όπου κάναμε για πρώτη φορά ανασκαφή. Αυτοί μας στηρίζουν. Συνταξιούχοι ναυτικοί, παλιοί εργάτες ορυχείων από το Λαύριο, οι δάσκαλοι… Μας κοιτούσαν στα μάτια σιωπηλοί περιμένοντας. Μας παρακολουθούσαν διακριτικά από μακριά για μέρες. Όχι, μας είπαν από το ΥΠ.ΠΟ., απαγορεύεται οποιαδήποτε διαδικασία ενημέρωσης του κοινού, να μπείτε στη διαδικασία της έγκρισης γιατί μπορεί να φέρουν κανάλια. Μετά από μήνες και αν… Του χρόνου, τους υποσχεθήκαμε, θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε μόλις έρθουμε. Μπορεί να μου πει η κυρία Κόρκα και η κυρία Μενδώνη γιατί να υπάρχουμε ως αρχαιολόγοι, εκείνες και εμείς, γιατί να κάνουμε ανασκαφή, και εκείνες και εμείς, αν δεν μπορούμε να μαζέψουμε τους Θηρασιώτες στην αυλή του σχολείου να τους κοιτάξουμε και να τους μιλήσουμε για τα αρχαία του τόπου τους; Ακόμη και το πιο νεωτερικό κράτος πριν μιλήσει στην Οικουμένη, στέκεται λίγο και μιλά σε αυτούς που ζουν δεκάδες χρόνια γύρω από αυτά, είναι τόσο απλό.
http://www.chronosmag.eu/index.php/i-tzaxilh-h-pls-l-lg-sl-th-pps-sp.html

Η Κομισιόν «ξαναχτυπά»: Εκτός ευρωπαϊκου δικαίου η Ελλάδα και στις συνδικαλιστικές ελευθερίες!

Η Κομισιόν «ξαναχτυπά»: Εκτός ευρωπαϊκου δικαίου η Ελλάδα και στις συνδικαλιστικές ελευθερίες!

«Νίπτει τας χείρας της» η Κομισιόν για την παραβίαση θεμελιωδών συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση του συνδικαλιστικού νόμου 1264/82 και ειδικότερα στις διατάξεις για την κήρυξη απεργίας, αλλά και με την επαναφορά της ανταπεργίας (λοκ-άουτ).  Απαντώντας σε   ερώτηση των Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Κατρούγκαλου και Κ. Κούνεβα για τις προωθούμενες αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο,  ο κ. Moscovici,  εξ ονόματος της Επιτροπής, παραδέχεται ότι οι χώρες που έχουν υπαχθεί σε μνημόνια αποτελούν «ειδικές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές ζώνες», όπου δεν ισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. 
Μας υπενθυμίζει, λοιπόν, ότι ο Χάρτης  Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ αποτελεί αδειανό πουκάμισο για τις υπερχρεωμένες χώρες: «Το μνημόνιο συνεννόησης δεν αποτελεί πράξη της ΕΕ, αλλά πράξη που συμφωνήθηκε διμερώς μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της. ..Κατά την εφαρμογή μέτρων στο πλαίσιο μιας τέτοιας διακυβερνητικής ρύθμισης, οι αρχές του οικείου κράτους μέλους δεν εφαρμόζουν το δίκαιο της ΕΕ… Επαφίεται συνεπώς στις εθνικές κυβερνήσεις να διασφαλίζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα με βάση την εθνική τους νομοθεσία και τις διεθνείς τους δεσμεύσεις».
Eίναι προφανές ότι οι παραπάνω εξηγήσεις του Επιτρόπου της Κομισιόν, που στην ουσία δεν στοιχειοθετούν απάντηση, αλλά υπεκφυγή, αφού με διαδικαστικούς και νομικίστικους  όρους επαναλαμβάνεται το στερεότυπο: άλλο ενωσιακό δίκαιο και άλλο διακυβερνητικές συμφωνίες. Αποσιωπάται έτσι, όμως, από κορυφαίο θεσμικό όργανο της ΕΕ, ότι οι προβλέψεις του Μνημονίου εντάχθηκαν, ρητά στην δικαιοδοσία της ΕΕ με την Απόφαση του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2010, την 2010/320/ΕΕ, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς την υπαγωγή τους στο ενωσιακό δίκαιο.
Ακολουθούν η πλήρης ερώτηση και απάντηση:
Ερώτηση προς την Επιτροπή
GeorgeKatrougalos (GUE/NGL) και KostadinkaKuneva (GUE/NGL)
Θέμα:Oι επικείμενες ανατροπές στον συνδικαλιστικό νόμο
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, προκειμένου να ολοκληρώσει την τρέχουσα αξιολόγηση των μνημονιακών υποχρεώσεων, η Τρόικα πιέζει την ελληνική κυβέρνηση να προβεί σε τροποποίηση του βασικού συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982 «Για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων». Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι προωθούμενες μεταρρυθμίσεις επιφέρουν μεταξύ άλλων βασικές αλλαγές ιδίως στην άσκηση του δικαιώματος απεργίας καθιστώντας δυσχερέστερη για τους εργαζόμενους τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων για απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ συγχρόνως κατοχυρώνουν το δικαίωμα του εργοδότη για ανταπεργία (λοκάουτ), το οποίο μέχρι σήμερα απαγορεύεται ρητά από το άρθρο 22 παράγραφος 2 του ίδιου νόμου. Συνολικά οι νομοθετικές αλλαγές που προωθούνται αναμένεται, εφόσον υιοθετηθούν, να πλήξουν τον πυρήνα του δικαιώματος απεργίας καθιστώντας επί της ουσίας απαγορευτική την άσκησή του και να ανατρέψουν έτσι οριστικά τη σχετική διαπραγματευτική ισορροπία που εξασφάλιζε η προστασία αυτού του δικαιώματος στις σχέσεις εργατικής και εργοδοτικής πλευράς.
Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται η Επιτροπή:
1.    Θεωρεί ότι τέτοιες ρυθμίσεις είναι συμβατές με τις διατάξεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ που κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην απεργία και τα λοιπά συνδικαλιστικά δικαιώματα;
2.    Eίναι σύμφωνη με το ενωσιακό δίκαιο η παρέμβαση της, μέσω της συμμετοχής στην Τρόικα για την επιβολή τέτοιων ρυθμίσεων;
3.    Συμφωνεί με τον Επίτροπο κ. Katainen ότι κατά την εκπλήρωση των μνημονιακών υποχρεώσεων της Ελλάδας δεν εφαρμόζεται το ενωσιακό δίκαιο;
          Η απάντηση του κ. Moscovici εξ ονόματος της Επιτροπής (7.1.2015)
Ο εκσυγχρονισμός των εργασιακών σχέσεων γίνεται στο πλαίσιο του εν εξελίξει 2ου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα και αποτελεί μέρος ευρύτερης προσπάθειας ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων στη χώρα. Οι εθνικές αρχές συνεργάζονται με τους κοινωνικούς εταίρους, με την υποστήριξη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) στο εν λόγω ζήτημα.
Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να διασφαλίσει την τήρηση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθώς και των θεμελιωδών αρχών και δικαιωμάτων στην εργασία που περιλαμβάνονται στις διεθνείς δεσμεύσεις τις οποίες έχει αναλάβει η ΕΕ. Η Επιτροπή μεριμνά ιδιαίτερα για τη διασφάλιση της συνοχής μεταξύ του μνημονίου συνεννόησης, αφενός, και της ενωσιακής νομοθεσίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αφετέρου.
Επιδιώκει να διασφαλίσει ότι τα μέτρα στον τομέα των εργασιακών κινητοποιήσεων, τα οποία ενδέχεται να λάβει η ελληνική κυβέρνηση βάσει των συμφωνηθέντων όρων του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, συμμορφώνονται με το δίκαιο της Ένωσης και τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι διατάξεις του Χάρτη της ΕΕ απευθύνονται στα κράτη μέλη μόνον όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης. Δεν υπάρχει νομοθεσία της Ένωσης που να προβλέπει ειδικά το δικαίωμα απεργίας και ανταπεργίας ή τις προϋποθέσεις ασκήσεώς τους. Το μνημόνιο συνεννόησης δεν αποτελεί πράξη της ΕΕ αλλά πράξη που συμφωνήθηκε διμερώς μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της. Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι, κατά την εφαρμογή μέτρων στο πλαίσιο μιας τέτοιας διακυβερνητικής ρύθμισης, οι αρχές του οικείου κράτους μέλους δεν εφαρμόζουν το δίκαιο της ΕΕ . Σε θέματα που δεν εμπίπτουν στο δίκαιο της ΕΕ και στις διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η ΕΕ εναπόκειται στις εθνικές αρχές να διασφαλίζουν την τήρηση των υποχρεώσεων, όσον αφορά τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που προκύπτουν από την εθνική τους νομοθεσία και τις διεθνείς τους δεσμεύσεις.
Πηγή: ΣΥΡΙΖΑ

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Πρόγραμμα Δράσης Ριζοσπαστικής Αγωνιστικής Συνεργασίας Αρχαιοφυλάκων


Πρόγραμμα Δράσης Ριζοσπαστικής Αγωνιστικής Συνεργασίας Αρχαιοφυλάκων















Συνάδελφισσες-οι,
τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την κυβερνητική πολιτική της φτωχοποίησης των πολιτών, των απολύσεων, της διάλυσης του δημόσιου τομέα μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, της απαξίωσης και στοχοποίησης των δημοσίων υπαλλήλων και της αποσάθρωσης των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Οι εκλογές της ΠΕΥΦΑ μας βρίσκουν σε μια περίοδο όπου η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η οποία κατέρρευσε, παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις περί «τέλους των μνημονίων», ετοίμαζε μαζί με την Τρόικα νέο τσουνάμι σκληρών και αντιλαϊκών μέτρων με χιλιάδες νέες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, υπερφορολόγηση, νέο μισθολόγιο, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, μείωση υπερωριακής απασχόλησης στο Δημόσιο, σύνδεση αξιολόγησης με το νέο μισθολόγιο η οποία θα φέρει νέες μειώσεις στους μισθούς (μείον 110 ευρώ στους ΔΕ  υπάλληλους), περαιτέρω διάλυση του κοινωνικού κράτους, νέα μείωση των Δημοσίων Επενδύσεων. Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι και οι λιγότερο προνομιούχοι, θα έπρεπε για άλλη μια φορά να πληρώσουν την κρίση που δημιούργησαν το κεφάλαιο και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί. Ταυτόχρονα μέσα από την προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και το νέο συνδικαλιστικό νόμο που ετοίμαζαν, σκόπευαν να φιμώσουν τους εργαζόμενους και να αποτρέψουν τη συλλογική δράση τους.
Γι’ αυτόν τον εργατικό Αρμαγεδόνα, τεράστιες ευθύνες αναλογούν στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος, που με τη στάση της έδωσε την δυνατότητα στην κυβέρνηση να περάσει την αντιλαϊκή της πολιτική. Απέναντι στον ανοικτό πόλεμο Κυβέρνησης και Τρόικας, αντέδρασε με χλιαρό, ασυντόνιστο και ηττοπαθή τρόπο, επιλέγοντας στην καλύτερη περίπτωση την στρατηγική της άμυνας, την λογική της διαχείρισης και όχι της ανατροπής αυτής της πολιτικής και μετατράπηκε ουσιαστικά σε γρανάζι του μηχανισμού και σε Δούρειο Ίππο επιβολής της βαρβαρότητας..
Ειδικότερα στο χώρο του Υπουργείου Πολιτισμού, η ΠΕΥΦΑ με κυρίαρχες τις κυβερνητικές παρατάξεις ΠΑΚΑ-ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ συνέχισε την άκριτη στήριξη των κυβερνητικών επιλογών και αποφάσεων, τόσο στο γενικότερο κυβερνητικό επίπεδο, όσο και στο ειδικότερο του Υπουργείου Πολιτισμού. Δέσμιοι των «παραταξιακών» και «προσωπικών» τους επιλογών, φορείς της αντίληψης του μικρότερου κακού, των δήθεν βελτιώσεων, στάθηκαν απαθείς απέναντι σε μια σειρά ζητημάτων όπως διαθεσιμότητες, απολύσεις, ελέγχοι ΠΔ. Παυλόπουλου, Νέος Οργανισμός του ΥΠΠΟΑ και αποτέλεσαν το όχημα για την πλήρη αποδιάρθρωση και διάλυση του Υπουργείου, διευκολύνοντας τον τελικό στόχο που είναι η εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες. Με ευθύνη της ηγεσίας της ΠΕΥΦΑ ο κλάδος των Αρχαιοφυλάκων κατάντησε χωρίς ταυτότητα, χωρίς ρόλο, αποκομμένος, απομονωμένος, ξεκρέμαστος, ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΕΥΦΑ με την σημερινή της διάρθρωση, είναι ανίκανη και επικίνδυνη να διαχειριστεί τα προβλήματα που έχουν ανακύψει. Έχει επιλέξει την πελατειακή λογική, τον παραγοντισμό, την πολιτική της προσωπικής εξυπηρέτησης και την πρακτική της συνδιαλλαγής με την πολιτική ηγεσία, που δεν επιτρέπει ανατρεπτική παρέμβαση απέναντι στην μνημονιακή πολιτική, η οποία στο πέρασμά της έχει σαρώσει τα πάντα.
Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΡΧΑΙΟΦΥΛΑΚΩΝ με ενωμένες τις δυνάμεις, τηςΔημοκρατικής Συνεργασίας, της Αυτόνομης Παρέμβασης και της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης και προμετωπίδα την συλλογική δράση, επιλέγει έναν άλλο συνδικαλισμό, χωρίς παραταξιακές δεσμεύσεις, ο οποίος θα αναδεικνύει τα προβλήματα του κλάδου των Αρχαιοφυλάκων και θα συγκρούεται με την εξουσία για την επίλυσή τους, προς όφελος των εργαζομένων.



Πρόγραμμα Δράσης
Η περίοδος που έρχεται πρέπει να βρει όλους τους εργαζόμενους ενωμένους και αποφασισμένους μέσα από ένα ενιαίο μέτωπο αγώνα, να παλέψουμε για να αποτρέψουμε την περαιτέρω συρρίκνωση των κατακτήσεων μας και να ξαναπάρουμε τις ζωές και τις τύχες μας στα χέρια μας.
 ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΜΑΣ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
 ΘΕΣΜΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
  • Η νέα ηγεσία που θα προκύψει από τις εκλογές της ΠΕΥΦΑ να συντάξει και να καταθέσει στοΥΠΠΟΑ ένα νέο κανονισμό εργασίας και πληρωμών, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες απασχόλησης, το ωράριο, τη νυχτερινή , την επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία, την εργασία Κυριακών-Εξαιρεσίμων-Πέραν του πενθημέρου για τον κλάδο των Αρχαιοφυλάκων.
  • Άμεσα κατάργηση του κατάπτυστου Οργανισμού του ΥΠΠΟΑ ο οποίος ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις μνημονιακές επιταγές για ένα «μικρό επιτελικό κράτος» και οδηγεί στην πλήρη αποδιάρθρωση και διάλυση των υπηρεσιών, στην αδυναμία υλοποίησης των στοιχειωδών υποχρεώσεων απέναντι σε μνημεία και πολίτες, στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.
  • Άμεση προκήρυξη θέσεων εργασίας για μόνιμο προσωπικό, με διαδικασίες ΑΣΕΠ, ώστε να στελεχωθούν τα υποστελεχωμένα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί Χώροι με καταρτισμένο φυλακτικό προσωπικό και να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία τους, η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών, αλλά και η επιβίωση του κλάδου των Αρχαιοφυλάκων.
  • Άμεση σύνταξη καθηκοντολογίου του κλάδου, που θα ορίζει ευκρινώς τα καθήκοντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, έτσι ώστε να καλύπτονται επαρκώς οι ανάγκες των χώρων, αλλά και να εξασφαλίζονται οι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας των εργαζομένων.
  • Διεύθυνση Φύλαξης–Πληροφόρησης, Τμήμα Φύλαξης–Πληροφόρησης ανά Εφορεία, Γραφείο φύλαξης σε κάθε επισκέψιμο Χώρο η Μουσείο. Σε όλες τις παραπάνω θέσεις να προΐσταται αρχαιοφύλακας.
  • Αξιοκρατία στις θέσεις ευθύνης. Κριτήριο για ανάληψη θέσης ευθύνης να είναι τα τυπικά προσόντα και όχι η κομματική ταυτότητα των Αρχιφυλάκων, που οδηγεί σε διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων, με τον Αρχιφύλακα να λειτουργεί σαν εκπρόσωπος της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το συμφέρον του Χώρου και των εργαζομένων.
  • Την αποτροπή μετατροπής των Μεγάλων Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων σε ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ, (βλέπε Μουσείο Κανελλοπούλου), και την προσπάθεια συνδιαχείρισης με ιδιώτες και εκχώρησης μουσείων και χώρων (βλέπε Βραυρώνα-Κεραμεικός), προκειμένου να μην περάσει η ιδιωτικοποίηση που θα σήμαινε απολύσεις, ιδιωτική φύλαξη και αλλαγή στις εργασιακές μας σχέσεις, αλλά και στην ποιότητα υπηρεσιών των Μουσείων και των Αρχαιολογικών Χώρων.
  • Θεσμική κατοχύρωση του επαγγέλματος: η προστασία των θέσεων εργασίας των Αρχαιοφυλάκων στο ΥΠΠΟΑ προϋποθέτει τη νομική κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων του κλάδου, με την έκδοση σχετικού Προεδρικού Διατάγματος.
 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
  • Άμεση διεκδίκηση ακόμα και με δικαστική προσφυγή για την ανταποδοτικότητα των κρατήσεων στους Αρχαιοφύλακες και τον υπολογισμό της προσφερόμενης υπερεργασίας έως πέντε χρόνια συντάξιμου χρόνου.
  • Να δοθεί σε όλους τους Αρχαιοφύλακες το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, που προβλέπεται στο Ν. 4024, και στο οποίο ήδη έχει ενταχθεί ο κλάδος των Νυχτοφυλάκων και των εργατοτεχνιτών.
  • Καταβολή του νυχτερινού επιδόματος στους νυχτοφύλακες του ΥΠΠΟΑ.
  • Νομική κάλυψη σε όλους τους συναδέλφους για υπηρεσιακά προβλήματα εν ώρα εργασίας
  • Άμεση κάλυψη των ελλείψεων υλικοτεχνικής υποδομής για καλύτερη 24ωρη φύλαξη αλλά και για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών.
 ΚΑΛΕΣΜΑ
   Συναδέλφισσα, συνάδελφε σε καλούμε να υποστηρίξεις το ψηφοδέλτιό μας, γιατί:
  •    Πρέπει να αλλάξουμε την ΠΕΥΦΑ, να τη βγάλουμε από την εσωστρέφεια, τον παραγοντισμό και τη λογική της προσωπικής εξυπηρέτησης και να πιστέψουμε στη δύναμη του ακηδεμόνευτου, μαχητικού και ανυποχώρητου αγώνα, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες του κλάδου των Αρχαιοφυλάκων.
  • Γιατί αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων και για την ενότητα του κλάδου χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις και μακριά από προσωπικά ή κομματικά παιχνίδια.
  • Για να παλέψουμε μαζί, ενάντια στην εκμετάλλευση των Αρχαιολογικών Χώρων ή υπηρεσιών από ιδιωτικές εταιρίες σεκιούριτι, γεγονός που θα σήμαινε απολύσεις, διάλυση των εργασιακών σχέσεων, κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα των αρχαιολογικών χώρων.
  • Γιατί είμαστε οι μόνοι που έχουμε ως πολιτικό στίγμα όχι την κομματική μας ταυτότητα αλλά τα δικαιώματα των συναδέλφων.
  • Γιατί είναι ο μόνος τρόπος να έχεις φωνή και ως εργαζόμενος με αξιοπρέπεια να υπερασπίσεις τα δικαιώματα σου.
  • Για να συντονιστούμε με τα υπόλοιπα σωματεία του πολιτισμού και του Δημοσίου και να παλέψουμε ενάντια στα μνημόνια, στους μισθούς πείνας, στις αξιολογήσεις-απολύσεις, στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην υποβάθμιση του πολιτισμού.
Συνάδελφοι, μην επιτρέψετε άλλο τον κατήφορο που έχουμε πάρει λόγω της πολιτικής της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Έχουμε την ευκαιρία με τις εκλογές στις 25/1/15 να τους ανατρέψουμε.
  •    Σταματήστε τα σχέδια για ένα μέλλον που δεν μας ανήκει και δεν μας αξίζει.
  •  Φράξτε το δρόμο στις απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, στην διάλυση της ζωής μας.
  •  Συμμετέχετε δυναμικά και μαζικά και στις εκλογές της ΠΕΥΦΑ.
  •  Tιμωρήστε όλους αυτούς που μας έφεραν σε αυτή τη θέση.
 Υποστηρίξτε και δυναμώστε την ανεξάρτητη φωνή της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ για ένα νέο ξεκίνημα ενότητας, αντίστασης και αλλαγής.
   ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
 ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΔΕΝ ΚΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΛΑΜΗ
ΠΟΥ ΖΗΤΙΑΝΕΥΕΙ ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΦΙΓΓΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ