Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Συνάντηση της Ε.Ε. της Π.Ο.Ε-ΥΠ.ΠΟ. με τον Υπουργό, κ. Κων/νο Τασούλα

Ανακοίνωση - 26-06-2014

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Π.Ο.Ε. - ΥΠ.ΠΟ.

ΔΙΟΣΚΟΥΡΩΝ 1Β – 105 55 ΠΛΑΚΑ

ΤΗΛ.: 210 3220992 – FAX: 210 3236294

Αθήνα, 26/06/2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Θέμα: ”Συνάντηση της Ε.Ε. της Π.Ο.Ε-ΥΠ.ΠΟ. με τον Υπουργό, κ. Κων/νο Τασούλα»

logo-posyppoΜετά από αίτημα της Ομοσπονδίας πραγματοποιήθηκε, την Τρίτη 24 Ιουνίου 2014, συνάντηση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. με τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Κων/νο Τασούλα.
Στη πρώτη αυτή συνάντηση, από την ανάληψη των καθηκόντων του, συζητήθηκαν με βάση το υπόμνημα που καταθέσαμε ως Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. όλα τα μεγάλα θέματα που παραμένουν ανοιχτά στο Υπουργείο, αλλά και τα σοβαρά κλαδικά ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους σε αυτό.
Πιο συγκεκριμένα στη συζήτηση, μέσω του υπομνήματος, τέθηκαν τα ζητήματα:
  • Των συνεχιζόμενων ελέγχων σκοπιμότητας από το κλιμάκιο του ΣΕΕΔΔ.
  • Των πορισμάτων αυτών.
  • Της διαθεσιμότητας-κινητικότητας, αλλά και της ανάγκης προσλήψεων στο Υπουργείο.
  • Της προσχηματικής αξιολόγησης στο Δημόσιο.
  • Του νέου Οργανισμού λειτουργίας στο ΥΠ.ΠΟ.Α.
  • Της χορήγησης του επικίνδυνου και ανθυγιεινού επιδόματος σε όσους συναδέλφους που ενώ το δικαιούνται δεν το λαμβάνουν.
  • Το κτιριακό ζήτημα και την παραχώρηση ακινήτων του Υπουργείου στο ΤΑΙΠΕΔ.
  • Της Λειτουργίας του Τ.Α.Π.Α.
  • Του κοινωνικού μισθού (παιδικός σταθμός, κατασκηνώσεις, γιορτή των παιδιών κ.α).
  • Των αμοιβών για τη πέραν του ωραρίου απασχόληση των συναδέλφων.
  • Τα εξαιρέσιμα των αργιών για το προσωπικό καθαριότητας.
  • Της ετεροαπασχόλησης συναδέλφων.
  • Τα οδοιπορικά των συναδέλφων.
  • Του επιδόματος επίτευξης στόχων.
  • Της αποκατάστασης των αποφοίτων της σχολής Τήνου.
Τα ζητήματα αυτά αναπτύχθηκαν από την πλευρά της Εκτελεστικής και ο κ. Τασούλας από μέρους του δέχθηκε, ότι δεν μπορεί να ταλαιπωρείται το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού από ανώνυμες και ψευδώνυμες καταγγελίες, υποσκάπτοντας με αυτόν τον τρόπο την ομαλή λειτουργία των υπηρεσιών του.
Στο θέμα της αξιολόγησης κατατέθηκε στο νέο Υπουργό η θέση της Π.Ο.Ε-ΥΠ.ΠΟ., που είναι κάθετα αντίθετη με την προσχηματική αξιολόγηση στο Δημόσιο. Επιπρόσθετα, τονίσθηκε στον κ. Τασούλα πως στο ΥΠ.ΠΟ.Α., ούτως ή άλλως, η αξιολόγηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αφού δεν υπάρχει οργανισμός.
Ταυτόχρονα, επισημάνθηκε με σαφή τρόπο πως δεν νοείται αξιολόγηση με προαπαιτούμενο την εξεύρεση «άχρηστων υπαλλήλων», καθώς έτσι γίνεται ξεκάθαρο πως ο στόχος της διαδικασίας είναι η δημιουργία δεξαμενών εν δυνάμει απολύσεων και σε καμία περίπτωση δεν στοχεύει στη διόρθωση των δυσλειτουργιών του Δημοσίου. Τέλος, ο κ. Υπουργός ενημερώθηκε πως για το συγκεκριμένο ζήτημα εκκρεμεί συνάντηση της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. με τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
Αναφορικά με τους συναδέλφους που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας η Ομοσπονδία κατέθεσε και στον κ. Τασούλα τη θέση της που είναι η μοριοδότηση των συναδέλφων, ώστε να επανέλθουν όλοι στην εργασία τους. Ο κ. Τασούλας αναγνώρισε το θέμα και έδειξε να το αντιμετωπίζει θετικά. Στο θέμα των δικαστικών αποφάσεων (ασφαλιστικά μέτρα) ο Υπουργός τόνισε, ότι το ΥΠ.ΠΟ.Α θα σέβεται και θα εκτελεί τις αποφάσεις της δικαιοσύνης.
Σχετικά με την επέκταση της χορήγησης του επικίνδυνου και ανθυγιεινού επιδόματος και σε άλλους κλάδους, αντιμετωπίστηκε από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας θετικά και θα πρέπει άμεσα να γίνει περαιτέρω εξειδίκευσή του.
Η πρώτη αυτή γενική συζήτηση της Ομοσπονδίας με το νέο Υπουργό, φυσικά και γέννησε την ανάγκη ειδικής συζήτησης για το θέμα-κεφάλαιο του Τ.Α.Π.Α., αλλά και των άλλων κλαδικών ζητημάτων. Ωστόσο, απέφερε μία σημαντική παραδοχή από τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Και αυτή έγκειται στο γεγονός ότι ο κ. Τασούλας υποσχέθηκε ότι δεν θα υπάρξει κανένας αιφνιδιασμός και τετελεσμένες καταστάσεις σε κανένα θέμα, όσο μεγάλο (οργανισμός, αξιολογήσεις, κ.α.) ή μικρό και αν είναι αυτό. Σε κάθε ζήτημα θα υπάρχει, πριν την τελική απόφαση, ενημέρωση των εκπροσώπων των εργαζομένων.
Αυτή η δέσμευση είναι μία σωστή αρχή και για τους εργαζόμενους στο ΥΠ.ΠΟ.Α, αλλά και για τον ίδιο τον Υπουργό. Αν αυτή ακολουθηθεί με συνέπεια, μόνο θετική κατάληξη μπορεί να έχει για τον πολιτισμό και τους εργαζόμενους που τον υπηρετούν.

Η Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ.


Επιστολή ΠΕΥΦΑ σχετικά με Θεατρικές Παραστάσεις και Εκδηλώσεις σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους



Σχετικά με την απόφαση του ΚΑΣ, 30 Αρχαιολογικοί χώροι και θέατρα να παρουσιάσουν Θεατρικές Παραστάσεις και Εκδηλώσεις σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους για το διάστημα 21-06-2014 έως 27-08-2014. Η ΠΕΥΦΑ απέστειλε την ακόλουθη επιστολή και ρωτά για τα προβλήματα που ανακύπτουν με την απόφαση αυτή.



Προς :1) ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
              Κο Αντώνη Σαμαρά
          2) ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
              Κο Κώστα Τασούλα
          3) ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
              Κα Άντζελα Γκερέκου
          4) ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΥΠ.ΠΟ.Α.
              Κα Λίνα Μενδώνη
           5) ΓΕΝ.Δ/ΝΣΗ ΑΡΧ/ΤΩΝ & ΠΟΛ/ΚΗΣ ΚΛΗΡ/ΜΙΑΣ
               Κα Μαρία Βλαζάκη


Κοιν.: 1) Κ.Ο. Νέας Δημοκρατίας
          2) Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α.      
          3) Κ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ.
          4) Κ.Ο. Ανεξάρτητων Ελλήνων
          5) Κ.Ο. Δημοκρατικής Αριστεράς
          6) Κ.Ο. Κ.Κ.Ε.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Θέμα: Θεατρικές Παραστάσεις και Εκδηλώσεις σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους


   Ενημερωθήκαμε μέσω του Τύπου, ότι με απόφαση του ΚΑΣ, 30 Αρχαιολογικοί χώροι και θέατρα θα παρουσιάσουν μία παράσταση «Η γυναίκα της Ζάκυθος» για το διάστημα 21-06-2014 έως 27-08-2014. Εύλογα όμως μας δημιουργούνται κάποια ερωτηματικά τα οποία επισημαίνουμε και θα θέλαμε κάποιες απαντήσεις.
1. Οι εργαζόμενοι που θα εργαστούν εκτός ωραρίου υπερωριακά, πως θα πληρωθούν, από την στιγμή που δεν έχει προχωρήσει η σχετική διάταξη, που θα καθορίζει τον τρόπο και το ύψος πληρωμής τους με την έκδοση της σχετικής ΚΥΑ;
2. Αληθεύει ότι δεν θα καταβληθούν τέλη χρήσης υπέρ του δημοσίου, με το «εφεύρημα» της συνδιοργάνωσης, τη στιγμή μάλιστα που θα εκδίδονται εισιτήρια και θα εισπράττονται χρήματα από τους διοργανωτές;
Επίσης θέλουμε να καταγγείλουμε το γεγονός και να ρωτήσουμε σχετικά με δύο εκδηλώσεις που έγιναν στην Αρχαία Αγορά (από Γάλλους και Νορβηγούς επιχειρηματίες) στις 06/05/2014 και στις 19/05/2014, αν πληρώθηκαν οι εργαζόμενοι, αν καταβλήθηκαν τέλη χρήσης και γιατί ο Αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Αγοράς έκλεισε για τους επισκέπτες στις 13:00 την πρώτη φορά και στις 15:00 την δεύτερη φορά (ενώ το ωράριο λειτουργίας είναι 08:00 – 20:00).
Είμαστε υπέρ της αύξησης των εσόδων του κράτους, υπέρ των εκδηλώσεων πολιτιστικού χαρακτήρα, όχι όμως εις βάρος των εργαζομένων και των επισκεπτών. Επίσης είμαστε εναντίον της βάναυσης προσβολής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, διοργανώνοντας και αποδεχόμενοι εκδηλώσεις ομίλων και επιχειρηματιών, άκριτα ιδιαίτερα δε, αν αυτά συνοδεύονται με πλήρη απαξίωση του χώρου χρησιμοποιώντας τον, ως χώρο δεξίωσης και εστιατορίου.
Για την Εκτελεστική Γραμματεία
Της ΠΕΥΦΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                           Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΥΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ                                                     ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΗΜΑΚΑΚΟΣ

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Μισθοί 2 ταχυτήτων στο Δημόσιο

Μισθοί 2 ταχυτήτων στο Δημόσιο

Σύμφωνα με To Βήμα της Κυριακής, η κατεύθυνση είναι σαφής: οι μισθοί των υπαλλήλων υποχρεωτικής εκπαίδευσης (Γυμνασίου) και αυτών που έχουν τελειώσει μόνο το Λύκειο να υποχωρήσουν στα επίπεδα των αμοιβών του ιδιωτικού τομέα
Μπροστά σε μια νέα ανατροπή των αποδοχών τους θα βρεθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς η κυβέρνηση πιεζόμενη από την τρόικα αλλά και επικαλούμενη «μεγάλες ανισότητες που εξακολουθούν να υπάρχουν στο Δημόσιο και στην οικονομία», προτίθεται να αλλάξει ώς το τέλος του έτους το ενιαίο μισθολόγιο.

Σύμφωνα με όσα προωθούνται, οι μισθοί των υπαλλήλων υποχρεωτικής εκπαίδευσης (Γυμνασίου) και αυτών που έχουν τελειώσει μόνο το Λύκειο να υποχωρήσουν στα επίπεδα των αμοιβών του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή κάτω από τα €500 καθαρά.

Από τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν, λέει η κυβέρνηση, θα πριμοδοτηθούν οι αποδοχές των εργαζομένων ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης και των εργαζομένων στην εκαπίδευση και την υγεία.

Πηγή:http://www.thepressproject.gr/article/64287

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Αίτηση Ακύρωσης των Υπουργικών Αποφάσεων για την αξιολόγηση


Αίτηση Ακύρωσης των Υπουργικών Αποφάσεων για την αξιολόγηση



Αίτηση ακύρωσης κατέθεσε η ΑΔΕΔΥ δια μέσου της δικηγόρου Μαρία –Μαγδαληνή Τσίπρα για το θέμα των Υπουργικών αποφάσεων για την αξιολόγηση ενώπιον του συμβουλίου της επικρατείας (Ακυρωτική διαδικασία)


Αίτηση κατά

Του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, ο οποίος εδρεύει στην Αθήνα, όπως νόμιμα εκπροσωπείται


ΠΕΡΙ ΑΚΥΡΩΣΗΣ


1) Της υπ’ αριθμόν ΔΙΔΑΔ/Φ.32.8/492/8501, 8326/ απόφασης του ιδίου ως άνω Υπουργού «Τροποποίηση διατάξεων του Π.Δ. 318/1992 (Α 161) περί αξιολόγησης των ουσιαστικών προσόντων του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών και των ν.π.δ.δ.».
2) της υπ’ αριθμόν ΔΙΔΑΔ/Φ.32.8/497/10000/28-4-2014 απόφασης του ιδίου ως άνω Υπουργού «Παράταση προθεσμιών για την εφαρμογή των διατάξεων του Π.Δ. 318/1992, όπως τροποποιηθεί με τις διατάξεις του ν.4250/2014»
3) της υπ’ αριθμόν ΔΙΔΑΔ/Φ.32.9/5-7/10766/12-5-2014 απόφασης του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κύριου Κυριάκου Μητσοτάκη «Παράταση προθεσμιών για την εφαρμογή των διατάξεων του Π.Δ. 318/1992, όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του ν.4250/2014».
4) Κάθε άλλης συναφούς πράξεως ή παραλείψεως προγενέστερης ή μεταγενέστερης.

Ι.Η αιτούσα και το έννομο συμφέρον αυτής.
Η αιτούσα είναι τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, που λειτουργεί βάσει νομίμως εγκεκριμένου καταστατικού, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 1264/1982. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του καταστατικού αυτής, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, η αιτούσα εκπροσωπεί το σύνολο των εργαζόμενων (μονίμων και αορίστου) στο Δημόσιο, τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και τα Νομικά πρόσωπα αυτών.
Περισσότερα --->http://oramadim.blogspot.gr/2014/06/blog-post_8614.html

«Όλα στο σφυρί»

Ανακοίνωση Δημοκρατικής Συνεργασίας



Ανακοίνωση Δημοκρατικής Συνεργασίας
Ιούνιος 2014
To 2010 με οργή και αγανάκτηση έγιναν δεκτά τα δημοσιεύματα της γερμανικής εφημερίδας Bild που μας συμβούλευαν να πουλήσουμε την Ακρόπολη για να ξεχρεώσουμε… Τότε κάτι τέτοιο θεωρήθηκε εξωφρενικό. Σήμερα το 2014, που συντελείται γενικό εθνικό ξεπούλημα κάποιοι το συζητάνε … Δε φτάσανε βέβαια ακόμη στο σημείο να πουλήσουν την Ακρόπολη, έκαναν όμως την αρχή, να εκμεταλλευτούν «εμπορικά» τα αρχαία μνημεία μας με το αζημίωτο…
Ξένοι ιδιωτικοί φορείς ζήτησαν την παραχώρηση δημόσιων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων με στόχο να πραγματοποιήσουν εντός αυτών εκδηλώσεις, γενικές συνελεύσεις, συνέδρια που πλαισιώνονται με δείπνο ή κοκτέιλ με την καταβολή αντιτίμου. Και το αίτημά τους έγινε δεκτό από τους αρμόδιους, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου. Πάμπολλα αιτήματα για όλους τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους  σε όλη την Ελλάδα ειδικά την καλοκαιρινή περίοδο.
Τι σχέση έχουν τα δημόσια Μουσεία, οι δημόσιοι Αρχαιολογικοί Χώροι και τα δημόσια Μνημεία με συμπόσια ή κατανάλωση τροφής ιδιωτών; Καμμία.  Άρα; Δικαιολογίες πολλές σε μια χώρα, που οι εκπτώσεις συμβαίνουν σε όλη τη σφαίρα του δημόσιου βίου.
Η κυβερνητική πολιτική «τα βγάζει όλα στο σφυρί», αλλά και τα θεσμικά όργανα – πλειοψηφία του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) – που έχουν ταχθεί να προστατεύουν την Αρχαιολογική κληρονομιά, δε δίστασαν κάτω από τις πολιτικές πιέσεις, να ενδώσουν στα διάφορα ιδιωτικά-επιχειρηματικά συμφέροντα και να παραχωρήσουν τα μνημεία απαξιώνοντάς τα και θίγοντας την ηθική υπόσταση τους. Ισχυρίστηκαν και το μοναδικό, ότι «οι άνθρωποι που θα φάνε στους χώρους αυτούς είναι άνθρωποι επιπέδου, γνωρίζουν πώς να συμπεριφερθούν»(!). Ωστόσο, οι άνθρωποι ανώτερου πνευματικού επιπέδου δεν θα επέλεγαν να δειπνήσουν ανάμεσα σε αγάλματα ή στο στίβο του Παναθηναϊκού Σταδίου, θα πήγαιναν σε ένα πολυτελές εστιατόριο ή ξενοδοχείο.
Η επιχειρηματική ελίτ αναζητά μια «ιδιαίτερη επαφή» με τους πολιτιστικούς μας χώρους κατ’ εξαίρεση και με κριτήριο τον πλούτο της και την επίδειξη ισχύος της. Όχι όποιοι κι όποιοι, αλλά μόνο οι οικονομικά ισχυροί επιτρέπεται να απολαμβάνουν, όπως αυτοί επιθυμούν, τα αρχαία μνημεία, με ποικίλες εκδηλώσεις που ξεφεύγουν από τον καθαρά αρχαιολογικό χαρακτήρα τους.
Από την άλλη, πολιτικοί και παράγοντες που διαχειρίζονται την εξουσία στο όνομα των συμφερόντων των οικονομικών ελίτ που τους ανέδειξαν αποφασίζουν υπέρ των συμφερόντων των «φίλων» τους προκειμένου να είναι αρεστοί, και παραχωρούν δημόσιους χώρους για δημοσιοσχετίστικες φιέστες, με την επίπλαστη επικάλυψη της  διεθνούς προβολής της χώρας και της εισπράξεως ικανού αντιτίμου, το οποίο δήθεν θα συμβάλλει στα έσοδα μιας χρεοκοπημένης χώρας.
Για την επιτυχή πλαισίωση μιας τέτοιας εκδήλωσης με την χλιδή που της αρμόζει (ηχητικές-ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, κέτερινγκ, μικροφωνικός εξοπλισμός, τραπεζοκαθίσματα, γεννήτριες κλπ) οι αρχαιολογικοί χώροι που θα την φιλοξενήσουν κλείνουν αυθαίρετα πολύ νωρίτερα για τον απλό επισκέπτη (που ενδεχομένως έχει ταξιδέψει από τα πέρατα της γης και διαθέτει λίγες ώρες) τόσο την ημέρα της εκδήλωσης, όσο και κατά περίπτωση την προηγούμενη και την επόμενη μέρα. Ωράριο-λάστιχο λοιπόν παρόλο που πληρώθηκαν χρήματα για προσλήψεις ώστε να λειτουργήσουν οι αρχαιολογικοί χώροι από το πρωί έως το βράδυ και να αυξηθεί η επισκεψιμότητα.  Δύο μέτρα και δύο σταθμά: για πατρίκιους (ανοιχτά) και για πληβείους (κλειστά) αντίστοιχα. Η φύλαξη και η καθαριότητα των χώρων γίνεται από τους εργαζόμενους χωρίς αποζημίωση καθώς η πολιτική ηγεσία δεν υπογράφει τη σχετική ΚΥΑ που προβλέπει ο νόμος. Οι «άνθρωποι επιπέδου» προσέρχονται στην εκδήλωση με τα πολυτελή οχήματά τους τα οποία οδηγούν ενίοτε μέσα στους αρχαιολογικούς  χώρους για να μην διανύσουν πεζοί έστω και λίγα μέτρα. Στα γύρω οικοδομικά τετράγωνα απαγορεύεται η στάθμευση για όλους ανεξαιρέτως και για τους μόνιμους κατοίκους, για λόγους ασφαλείας. Μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους κατά το στήσιμο της εκδήλωσης παρευρίσκεται πολυάριθμο ιδιωτικό προσωπικό με κίνδυνο τον εντοπισμό «τρωτών» σημείων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολιτιστική μας κληρονομιά γίνεται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης με τις προσφιλείς  δικαιολογίες του κέρδους και της διεθνούς προβολής της χώρας μας στο εξωτερικό. Πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν οι χώροι αυτοί έχουν φιλοξενήσει δράσεις με διοργανωτή το επίσημο, ελληνικό κράτος: Ολυμπιάδα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Να θυμίσουμε την παραχώρηση του Ηρωδείου στον Κάλβιν Κλάιν για επίδειξη μόδας, κάτι που ματαίωσε η κινητοποίηση καλλιτεχνών στο τέλος της δεκαετίας του 1990.Το 2008, επετράπη στην Τζένιφερ Λόπεζ να κάνει τη φωτογράφιση της συλλογής ρούχων της στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, ξεσηκώνοντας φυσικά αντιδράσεις. Το βασικό επιχείρημα ήταν τότε ότι αντίστοιχες εκδηλώσεις γίνονται σε όλα τα μνημεία του εξωτερικού.
Το ίδιο ισχυρίστηκαν και σήμερα κάποια μέλη του ΚΑΣ, πως και η Ιταλία δίνει τα μνημεία της για ανάλογες ιδιωτικές εκδηλώσεις, ξεχνώντας ηθελημένα πως η εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στη γείτονα εκτροχιάστηκε επί Μπερλουσκόνι, δίνοντας άδεια ακόμη και για τη χρήση αγαλμάτων όπως ο Δαυίδ του Μικελάντζελο με ταπεινωτικό τρόπο. Να θυμίσουμε ακόμη πόσο κατακριτέα-και πολύ σωστά-ήταν πριν λίγα χρόνια τα καναπεδάκια και οι σαμπάνιες μέσα στην αίθουσα των Παρθενώνειων Γλυπτών στο Βρετανικό  Μουσείο.
Παραδειγματιζόμαστε λοιπόν από τα χειρότερα που έχουν πράξει Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και δημιουργούμε έτσι προηγούμενο και για άλλα αντίστοιχα αιτήματα που στο παρελθόν δεν γίνονταν δεκτά.  Πάντα, με τη δικαιολογία ότι θα καταβληθεί το ανάλογο τίμημα και ότι θα προβληθεί η χώρα στο εξωτερικό. Το ΚΑΣ είπε πως θα ζητηθούν περισσότερα χρήματα από τα οποία προβλέπει η υπουργική απόφαση για παραχωρήσεις. Πρόκειται για επιχείρημα που δεν ευσταθεί ούτε από ηθικής πλευράς, αφού δεν πρέπει να υπερισχύει το χρήμα έναντι της πολιτιστικής κληρονομιάς (Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης), ούτε από ρεαλιστικής πλευράς, αφού αυτό που υποκρύπτεται είναι ο συγχρωτισμός και οι δημόσιες σχέσεις πολιτικών, κρατικών υπαλλήλων και άλλων φιλόδοξων καλοθελητών, που επιθυμούν έμπρακτα να είναι  αρεστοί σε  εύρωστους και ισχυρούς επιχειρηματίες.
Η απαξίωση της αρχαιολογικής κληρονομιάς γίνεται με πολλούς τρόπους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις κυβερνήσεις και τους καλοθελητές τους: Η εγκληματική αποψίλωση από ειδικευμένο προσωπικό (αρχαιολόγους, συντηρητές, εργατοτεχνίτες και αρχαιοφύλακες) της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, η μείωση των δαπανών για τις ανάγκες της και η προγραμματισμένη εξαθλίωση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων & Απαλλοτριώσεων είναι η άλλη όψη του νομίσματος που θέλει τα μνημεία κάδρο για επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Στα πλαίσια της ίδιας πολιτικής, της πολιτικής εμπορευματοποίησης της αρχαιολογικής κληρονομιάς, έγινε η θεσμοθέτηση του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, η δημιουργία του προβληματικού ΟΠΕΠ (Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού) το 1997 και η συνειδητή οικονομική αφαίμαξη του ΤΑΠΑ (Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων & Απαλλοτριώσεων). Τα έσοδα του ΤΑΠΑ, προέρχονται από τα εισιτήρια και τα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων και των Μουσείων της επικράτειας, καλύπτουν τα κονδύλια των απαλλοτριώσεων για αρχαιολογικούς σκοπούς, τις επιστημονικές εκδόσεις, τα λειτουργικά έξοδα Εφορειών και Μουσείων, το εποπτικό υλικό σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, τα συστήματα ασφαλείας, την παραγωγή αντιγράφων και νέων προϊόντων, που είναι απαραίτητα για τον εμπλουτισμό των πωλητηρίων στα Μουσεία και πολλά άλλα. Να θυμίσουμε ότι στη διετία 2007-2009, 16 ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ από το αποθεματικό του ΤΑΠΑ μετακόμισαν σκανδαλωδώς στο Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων και στη (νεκρή πλέον) Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Πόρων. Επίσης το 2012, τα αποθεματικά του ΤΑΠΑ, που σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία βρίσκονταν κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπως και των λοιπών ΝΠΔΔ, υπέστησαν «κούρεμα» λόγω της διαδικασίας του PSI. Εξαφανίστηκαν έτσι 21 εκατ. ευρώ που αποτελούσαν περιουσία των μνημείων και του ελληνικού λαού.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δημοσιεύματα του Τύπου μας πληροφορούν ότι το ξενοδοχειακό συγκρότημα Costa Navarino στο νοτιοδυτικό άκρο της Μεσσήνης, κλείνει τουριστικά πακέτα με τα οποία οι διαμένοντες στα πολυτελή διαμερίσματα της επιχείρησης θα μπορούν για μία ημέρα ή για μία εβδομάδα να παρακολουθήσουν τις ανασκαφές που εκτελούνται από την Εταιρεία Μεσσηνιακών Σπουδών στην αρχαία Μεσσήνη, αλλά και να πάρουν και οι ίδιοι μέρος σε αυτές και θα έχουν την ευκαιρία να μπουν και στο μουσείο της αρχαίας Μεσσήνης,  εκεί όπου μεταφέρονται τα κινητά ευρήματα των ανασκαφών και να συμμετέχουν στη διαλογή και ταξινόμηση των αντικειμένων. Δηλαδή να γίνουν αρχαιολόγοι για μία ημέρα ή για μία εβδομάδα, καταβάλλοντας περίπου 1200 ευρώ.
Η ελιτίστικη διαχείριση της Πολιτιστικής κληρονομιάς μας, που ήδη αναλύσαμε,  εμπλουτίζεται: η επίσκεψη σ’ έναν αρχαιολογικό χώρο διολισθαίνει σε τουριστικό εμπορεύσιμο αξιοθέατο και η γνώση της ιστορίας, της παράδοσης, της επιστήμης εκπίπτει στην κατηγορία της ατραξιόν. Και φυσικά όλα αυτά τα οικειοποιείται μια μεγάλη τουριστική επιχείρηση, η οποία οργανώνει μία κατ’ εξαίρεσιν στενή επαφή με το ιστορικό και αρχαιολογικό παρελθόν, που είναι εφικτή, μόνο αν ανήκει κανείς σε μια εξαιρετική οικονομική ελίτ. Φυσικά, και σε αυτήν την περίπτωση το γράμμα του νόμου που λέει ότι «τα μνημεία είναι εκτός συναλλαγής» αποτελεί μία θλιβερή, αν όχι ενοχλητική λεπτομέρεια. Διότι όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είναι άλλο  το εισιτήριο που καταβάλει ο επισκέπτης στο μουσείο ή τον αρχαιολογικό χώρο, αφού τα χρήματα αυτά πηγαίνουν στην φροντίδα του ίδιου του αρχαιολογικού χώρου και άλλο το οργανωμένο τουριστικό πακέτο μιας συγκεκριμένων προδιαγραφών ξενοδοχειακής μονάδας, όπου το αντίτιμο μένει στα ταμεία της επιχείρησης.
Επί της ουσίας, αν μπορεί ο ευκατάστατος επισκέπτης του Costa Navarino να δει τις ανασκαφές σε ένα μοναδικό αρχαιολογικό χώρο της περιοχής, θα πρέπει να μπορεί να κάνει το ίδιο και ο κάθε πολίτης, ντόπιος ή περαστικός που έχει αυτή την επιθυμία στο πλαίσιο της ίσης πρόσβασης των πολιτών στα κοινά και δημόσια αγαθά, χωρίς ταξικές υποσημειώσεις και εξαιρέσεις. Η τέχνη και ο πολιτισμός δεν είναι προνόμιο ορισμένων κοινωνικών ομάδων αλλά δυνατότητα και δικαίωμα κάθε ατόμου.
Οι δημόσιοι αρχαιολογικοί χώροι, τα μουσεία και τα μνημεία ικανοποιούν μια ιδιαίτερη ανθρώπινη ανάγκη, τη δημιουργία ενός μόνιμου αρχείου για το πώς έζησαν οι άνθρωποι και τι πέτυχαν σε έναν αλληλεξαρτώμενο κόσμο. Δηλαδή μπορούν να επιδείξουν στο πλατύ κοινό πώς διαμόρφωσαν τα γεγονότα και οι πεποιθήσεις των ανθρώπων του παρελθόντος την εμπειρία του παρόντος. Επίσης στους χώρους αυτούς οι άνθρωποι μπορούν να εξερευνήσουν τις προσωπικές τους πεποιθήσεις εν τω μέσω καθολικών αληθειών.
Για όλους αυτούς τους λόγους συμβάλλουν στην πνευματική και πολιτιστική καλλιέργεια του ατόμου και στην ευημερία της κοινωνίας στο σύνολό της. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η σημασία του κοινωνικού τους ρόλου, που είναι να εκπαιδεύσουν τους ίδιους τους ανθρώπους δίνοντάς τους ερεθίσματα να σκέφτονται, να δρούν και να εξελίσσονται.
Οφείλουν λοιπόν με τις δράσεις τους και την εκπαιδευτική και επικοινωνιακή πολιτική τους, να υπηρετούν την ανάπτυξη όλων των πολιτών και όλης της κοινωνίας, να είναι ανοικτά στο ευρύ κοινό, τα σχολεία, τις ομάδες κοινωνικά αποκλεισμένων ατόμων, σε όλες τις ηλικίες, τις εθνικότητες, τα κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα, με στόχο την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία (αγωγή της ψυχής) τους.
 Το κράτος οφείλει να τα διατηρεί οικονομικά εύρωστα ώστε να μπορούν να συλλέγουν, να μελετούν, να διατηρούν, και να γνωστοποιούν, μέσω εκθέσεων και δράσεων, τα  τεκμήρια του ανθρώπινου πολιτισμού και περιβάλλοντος σε όλη την κοινωνία, ανεβάζοντας έτσι το πολιτιστικό της επίπεδο, αναβαθμίζοντας το καλλιτεχνικό της αισθητήριο και διευρύνοντας το γνωσιολογικό της πεδίο.
Η σύγχρονη αντίληψη για το ρόλο των μνημείων, των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων, έχει να αντιπαλέψει με τα υπολείμματα του προηγούμενου ελιτίστικου καθεστώτος, που επιμένουν να προορίζουν την Πολιτιστική μας κληρονομιά μόνο για μια «κλειστή» ομάδα ολίγων και εκλεκτών. Στον αντίποδα, έχουν γίνει πολλά βήματα προς την σωστή κατεύθυνση από εργαζόμενους που είναι στρατευμένοι στον παιδευτικό της ρόλο και στοχεύουν στη σύνδεσή της με την κοινωνία και τον απλό πολίτη. Είναι ανάγκη οι μεμονωμένες αυτές προσπάθειες να στηριχθούν και να προωθηθούν από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (εργαζόμενους, πολιτική ηγεσία, πνευματική και επιστημονική κοινότητα, πολιτιστικά ιδρύματα, πολίτες).
Όσο για την διεθνή προβολή που δήθεν επιτυγχάνεται  με ανάλογες εκδηλώσεις, η Ελλάδα χάνει όταν ευτελίζει η ίδια την κληρονομιά της υποβιβάζοντάς την σε αντικείμενο συναλλαγής και κερδίζει εξάγοντας ορθά τα πολιτιστικά αγαθά της, έχοντας πρωτίστως φροντίσει να εδραιώσει τον παιδευτικό τους ρόλο μέσα στην κοινωνία.
Για τη Δημοκρατική Συνεργασία:
Γιάννης Δελνιώτης, Βαγγέλης Μπρέσιακας, Παναγιώτης Τσιντώνης, Κέρκυρα Χαρχάλου

Μεζεδάκι και ποτάκι στη… Στοά του Αττάλου!


Μεζεδάκι και ποτάκι στη… Στοά του Αττάλου!
ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ
Τα καναπεδάκια είναι μάλλον πιο νόστιμα αν τα τρώει κανείς με φόντο αρχαία αγάλματα και θέα στην Αρχαία Αγορά, την Ακρόπολη και το Θησείο. Σίγουρα ένα τέτοιο περιβάλλον προσδίδει κύρος ιστορικού βάρους. Ναι, αλλά και ελαφριάς συνείδησης. Σε κάθε περίπτωση πάντως ας μην νομίζουν οι πτωχοί και ταπεινοί πως τέτοιες τιμές είναι και γι’ αυτούς.


Στη χώρα, όπου όλος, ή σχεδόν όλος ο δημόσιος πλούτος, θάλασσες, αιγιαλοί, δρόμοι, κτήρια, κοινωνικές δομές, έχει βγει στο γιουσουρούμ, τέτοιες τιμές αξίζουν μόνο σε εκείνους που έχουν βγάλει τα κιτάπια, μετράνε και καταγράφουν τί άλλο αξίζει για να αγοραστεί. Στο μεταξύ για λίγες ώρες μπορούν αντί μικρού ποσού να νοικιάζουν και αρχαιολογικούς χώρους για να καταστρώσουν τα σχέδιά τους τρώγοντας και πίνοντας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορούν να μπουν ακόμα και στα άδυτα ενός μουσείου, όπως είναι οι αποθήκες τους.


Πριν από μία εβδομάδα το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε άλλο ένα δείπνο – όρθιου τύπου «μπουφέ – στη Στοά του Αττάλου. Και λέμε άλλο ένα γιατί προηγήθηκαν κι άλλα, καθιστά… Όχι βέβαια πώς κάνει μεγάλη διαφορά εάν κανείς περιφέρεται με το καναπεδάκι στο χέρι ή απολαμβάνει το φιλέτο στρογγυλοκαθισμένος σε καρέκλα ντυμένα με λευκό πανί.


Το τελευταίο αίτημα προήλθε από την International New York Times προκειμένου να πραγματοποιηθεί στις 15 Σεπτεμβρίου εκδήλωση με θέμα «Athens Forum 2014: «Democracy under pressure”. Στην εκδήλωση, δε, έχουν προσκληθεί να παραστούν ο πρωθυπουργός, ο δήμαρχος Αθηναίων, ο υπουργός Πολιτισμού, άλλοι πολιτικοί και εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι. Ας αντιπαρέλθουμε το γεγονός ότι ο τίτλος της εκδήλωσης συνιστά τουλάχιστον εμπαιγμό στη χώρα όπου η δημοκρατία «αποθεώνεται» μέσω δεκάδων Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, κυβερνήσεων που ανεβοκατεβαίνουν στις Κάννες και καθαριστριών που εκτοπίζονται από ΜΑΤ μπροστά από το Υπουργείο Οικονομικών.


Ας σταθούμε στο γεγονός της παραχώρησης του μνημείου μετά ορθίου μπουφέ. Προκειμένου να γίνει η εκδήλωση, το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς θα κλείσει για το κοινό από τη 1 το μεσημέρι. Θα τοποθετηθούν εξέδρες, φωτισμοί, θα περιφέρονται σερβιτόροι, μπάρμαν, σεφ.

Μάλιστα ζητήθηκε να δοθεί η δυνατότητα στους υψηλούς συμμετέχοντες -συνδαιτημόνες να επισκέπτονται ανά μικρές ομάδες εκτός από το μουσείο και τις αποθήκες της Στοάς τους Αττάλου, συγκεκριμένα τον χώρο όπου βρίσκεται κατά χώραν η ψηφοδόχος κάλπη του 4ου αι. π.Χ. Δηλαδή ζήτησαν να μπουν εκεί που κανείς απλός πολίτης δε μπορεί να μπει για λόγους ευνόητους, αφού αποθήκη αρχαίων δε σημαίνει «στοιβάζω αντικείμενα», αλλά φυλάσσω αντικείμενα σε ειδικές συνθήκες, καταγράφω, προστατεύω, μελετάω. Η είσοδος σε μία αποθήκη αρχαιολογικού μουσειου μπορεί φυσικά να επιτραπεί, κατόπιν άδειας, σε ερευνητές, αλλά και για εκπαιδευτικούς λόγους σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση το… υψηλό κύρος φαίνεται πως τους επιτρέπει να ζητούν την προνομιακή επαφή με τον πολιτιστική κληρονομιά κατά παρέκκλιση κάθε έννοιας ισότιμης πρόσβασης στα δημόσια αγαθά.
Στην ίδια συνεδρίαση η Στοά του Αττάλου παραχωρήθηκε κατόπιν αιτήματος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ελλάδα προκειμένου να γίνει εκδήλωση με ομιλητή αμερικάνο καθηγητή στο πλαίσιο σεμιναρίου για την επιχειρηματικότητα, το οποίο παρέχει συμβουλές σε νέους πώς να βρουν κεφάλαια για να γίνουν επιχειρηματίες!

Φαίνεται πως οι επιχειρηματικοί κύκλοι προτιμούν τη Στοά του Αττάλου καθώς προσδίδει αρχαιοπρεπή αίγλη. Δεν πάει πολύ καιρός όπου το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο κατά πλειοψηφία (υπήρχαν και διαφωνούντες) γνωμοδότησε υπέρ της διοργάνωσης εκδηλώσεων μετά καθιστών δείπνων στο πλάτωμα της Στοάς του Αττάλου, δηλαδή μπροστά από την Αρχαία Αγορά και μπροστά στην είσοδο του Καλλιμάρμαρου. Και τα δύο αιτήματα προήλθαν από ιδιωτικές εταιρείες επιχειρηματικών και επενδυτικών συμφερόντων. Η μία εκδήλωση αφορούσε εκδηλώσεις στο πλαίσιο γενικής συνέλευσης ιδιωτικής επενδυτικής εταιρείας και η άλλη εκδηλώσεις στο πλαίσιο συνάντησης της Παγκόσμιας Οργάνωσης Επιχειρηματιών. Πρόκειται για επιχειρηματικά δείπνα διανθισμένα με ολίγη από μουσική, χορό ανάμεσα στους κίονες της Στοάς του Αττάλου και πολυθέαμα για το Ολυμπιακό Ιδεώδες.

Είναι φανερό πως από τη στιγμή που η χρήση αυτών των χώρων δεν περιορίζεται σε ειδικές και εξαιρετικές περιπτώσεις και αποκλειστικά για εκδηλώσεις που συνάδουν με την ιστορική τους μνήμη και προέρχονται αποκλειστικά από δημόσιους φορείς, έχει ήδη ανοίξει μια «φάμπρικα» αναζήτησης του ιδεώδους μνημειακού σκηνικού για κάθε είδους ιδιωτικές εκδηλώσεις.

Τα μνημεία όμως εκτός από υλική υπόσταση έχουν και ηθική υπόσταση και τόσο το Σύνταγμα όσο και ο αρχαιολογικός νόμος προστατεύουν και τα δύο. Σε καιρούς βέβαια όπου τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά βγαίνουν στο παζάρι ακόμα και το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς συνηγορεί σε απόψεις που θέλουν και τα μνημεία να μπαίνουν στη λογική της συναλλαγής. Διότι, ισχύει ότι για όλες τις παραπάνω εκδηλώσεις οι χρήστες των μνημείων θα καταβάλλουν το αντίτιμο που ορίζει η σχετική υπουργική απόφαση, δηλαδή 3.000 ευρώ ως τέλη χρήσης. Ακούγεται βέβαια και η άποψη ότι τουλάχιστον θα μπορούσαν να ζητούνται περισσότερα χρήματα.

Δηλαδή, τα μνημεία να παραχωρούνται αντί αργυρίων; Δηλαδή να ευτελίζονται και να υποβαθμίζεται η ιστορική τους αξία επειδή το αντίτιμο είναι μεγάλο και αλλοίμονο… σε εποχές κρίσης τα χρήματα χρειάζονται; Δηλαδή, να ακολουθηθεί ως προνομιακό πρότυπο το παράδειγμα Μπερλουσκόνι, όπου όχι μόνο τα μνημεία δίνονται για δείπνα, όχι μόνο στο Κολασσαίο φιγουράρει ταμπέλα μεγάλης εταιρείας που χρηματοδοτεί τα έργα αποκατάστασης, αλλά ακόμα και αγάλματα «ποζάρουν» σε διαφημίσεις; Οσα κι αν είναι τα αργύρια…

πηγή:http://www.imerodromos.gr/attalos/

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Γίνε αρχαιολόγος με ξενοδοχειακά «πακέτα»!

Γίνε αρχαιολόγος με ξενοδοχειακά «πακέτα»!


Γίνε αρχαιολόγος με ξενοδοχειακά «πακέτα»!
Είναι βέβαιο ότι θα φτάναμε και σ’αυτό. Μια ιδιωτική επιχείρηση  να κανονίζει προγράμματα σε αρχαιολογικούς χώρους αντί τιμήματος για επισκέπτες με… βαθιά τσέπη.
Το φετινό καλοκαίρι θα είναι το πρώτο όπου το φαραωνικών διαστάσεων ξενοδοχειακό συγκρότημα Costa Navarino στο νοτιοδυτικό άκρο της Μεσσήνης, κλείνει τουριστικά πακέτα με τα οποία οι διαμένοντες στα πολυτελή διαμερίσματα της επιχείρησης θα μπορούν για μία ημέρα ή για μία εβδομάδα να παρακολουθήσουν τις ανασκαφές που εκτελούνται από την Εταιρεία Μεσσηνιακών Σπουδών στην αρχαία Μεσσήνη, αλλά και να πάρουν και οι ίδιοι μέρος σε αυτές. Δηλαδή να γίνουν αρχαιολόγοι για μία ημέρα ή για μία εβδομάδα. Θυμίζουμε ότι το Costa Navarino είναι αυτό που για να γίνει χρειάστηκε να ψηφιστούν ειδικοί και φωτογραφικοί νόμοι κατά παρέκκλιση κάθε περιβαλλοντικής, οικολογικής και αρχαιολογικής νομοθεσίας, σε μια τεράστια έκταση της Μεσσήνης. Είναι αυτό για το οποίο το ΣτΕ το 2010 έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις τουάρθρου 29 του Ν. 2545/1997, οι οποίες επιτρέπουν τον καθορισμό Περιοχής Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) σε περιοχή για την οποία δεν υφίσταται προηγουμένως χωροταξικό σχέδιο. Αλλάήταν πλέον αργά γιατί όλα πια ήταν χτισμένα.
Αν, λοιπόν,  οι επισκέπτες του ξενοδοχείου επιλέξουν  το μακρύ πρόγραμμα τότε θα έχουν την ευκαιρία να μπουν και στο μουσείο της αρχαίας Μεσσήνης,  εκεί όπου μεταφέρονται τα κινητά ευρήματα των ανασκαφών και να συμμετέχουν κι αυτοί στη διαλογή και ταξινόμηση των αντικειμένων. Πληροφορούμαστε, δε, ότι το εβδομαδιαίο πρόγραμμα υπολογίζεται πως θα κοστίζει περί τα 1200 ευρώ το άτομο. Αλλωστε πέντε πάνω, πέντε κάτω, σε αυτές τις κατηγορίες παραθεριστών δεν έχουν και πολύ σημασία.
Σημασία έχει ότι η επίσκεψη σ’ έναν αρχαιολογικό χώρο διολισθαίνει σε διαφημιστικές λεζάντες για «μοναδική τουριστική εμπειρία», σε τουριστικό εμπορεύσιμο αξιοθέατο, σε καλέσματα τύπου «ελάτε να γνωρίζετε την παράδοση και την ιστορία», όπου και τα δύο εκπίπτουν στην κατηγορία της ατραξιόν. Και φυσικά όλα αυτά τα οικειοποιείται μια μεγάλη τουριστική επιχείρηση η οποία οργανώνει μία κατ’ εξαίρεσιν στενή επαφή με το ιστορικό και αρχαιολογικό παρελθόν που είναι εφικτή μόνο αν ανήκει κανείς σε μια εξαιρετική οικονομική ελίτ. Φυσικά, στην προκειμένη περίπτωση το γράμμα του νόμου που λέει ότι «τα μνημεία είναι εκτός συναλλαγής» αποτελεί μία θλιβερή, αν όχι ενοχλητική λεπτομέρεια. Διότι, είναι άλλο  το εισιτήριο που καταβάλει ο επισκέπτης στο μουσείο ή τον αρχαιολογικό χώρο, αφού τα χρήματα αυτά πηγαίνουν στην φροντίδα του ίδιου του αρχαιολογικού χώρου και άλλο το οργανωμένο τουριστικό πακέτο μιας συγκεκριμένων προδιαγραφών ξενοδοχειακής μονάδας, όπου το αντίτιμο μένει στα ταμεία της επιχείρησης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, για το συγκεκριμένο πρόγραμμα η Αρχαιολογική Υπηρεσία δεν είχε καν ενημερωθεί και επομένως δεν έχει δώσει άδεια. Αρα ουδείς από τα στελέχη της γνωρίζει ποιος εισπράττει και τι από αυτό το πρόγραμμα. Ουδείς γνωρίζει ποια είναι ακριβώς η συμφωνία που έχει γίνει με την Εταιρεία Μεσσηνιακών Σπουδών και εάν σε αυτή την συμφωνία υπάρχει υποχρέωση καταβολής μέρους των εσόδων από το τουριστικό πακέτο στην Αρχαιολογική Υπηρεσία για τις ανάγκες της αρχαίας Μεσσήνης. Αυτό βέβαια ακόμα κι αν υπήρχε καθόλου δεν θα άλλαζε την ουσία του θέματος, δηλαδή της διολίσθησης του μνημείου σε προϊόν εμπορικής συναλλαγής. Εξάλλου, αν μπορεί ο ευκατάταστος επισκέπτης του Costa Navarino να δει τις ανασκαφές σε ένα μοναδικό αρχαιολογικό χώρο της περιοχής, θα πρέπει να μπορεί κατά τον ίδιο τον τρόπο και ο κάθε πολίτης, ντόπιος ή περαστικός που έχει αυτή την επιθυμία στο πλαίσιο της  χωρίς υποσημειώσεις και εξαιρέσεις ίσης πρόσβασης των πολιτών στα κοινά και δημόσια αγαθά.
Μην ξεχνάμε ότι και εντός της έκτασης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος υπάρχουν αρχαιολογικές θέσεις, κυρίως στην περιοχή που έχουν γίνει τα γήπεδα γκολφ, οι οποίες δεν εξαιρέθηκαν από τις εκτάσεις της επένδυσης, παρά τις αντιρρήσεις και αρχαιολόγων και της τοπικής κοινωνίας. Επειδή, λοιπόν, κάθε αρχαιολογική θέση αποτελεί αδιαπραγμάτευτα δημόσιο αγαθό θα έπρεπε κάθε πολίτης να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτό χωρίς να καταβάλει κανένα οικονομικό αντίτιμο.
Φαίνεται, όμως, πως το φαινόμενο αρχαίων που αποτελούν ντεκόρ  ξενοδοχείων παίρνει διαστάσεις. Κατά τον ίδιο τρόπο λοιπόν η προσέγγιση στο ναό του Απόλλωνα Ζωστήρα εντός του Αστέρα Βουλιαγμένης θα είναι εφικτή μόνο σε όσους καταβάλουν το αντίτιμο στην επιχείρηση. Μάλιστα κατά τη συζήτηση των Ζωνών Προστασίας των αρχαίων καταλοίπων εντός του Αστέρα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο είχε ακουστεί και το … αμίμητο από στέλεχος της διοίκησης ότι για όσους δεν μπορούν να πληρώσουν εισιτήριο θα φτιαχτεί ένα παράθυρο στην περίφραξη για να βλέπουν τον αρχαίο ναό από εκεί!